Pasi i thonë lamtumirë nënës dhe Pingës, Pingu dhe Babai nisen së bashku për një ekspeditë peshkimi. Një gropë peshkimi duhet të hapet kur të arrijnë në vendin ku duan të peshkojnë. Pingu e zhyt lopatën e madhe në akull, por nuk mund ta nxjerrë përsëri. Babai i jep Pingut mistrinë për ta përdorur dhe pastaj përpiqet ta heqë lopatën, por ia del vetëm ta thyejë. Babai e merr mistrinë nga Pingu dhe me mundim hap një gropë peshkimi në akull me të. Pingu merr shkopin e babait, i cili është mjaft më i mirë se i tiji, dhe shkon të fillojë peshkimin, por Babai e kupton se çfarë ka bërë Pingu dhe e merr përsëri shkopin e tij, për neverinë e Pingut. Ata fillojnë të peshkojnë dhe Pingu kafshohet. Babai merr shkopin e Pingut për të luftuar me peshkun, duke e shtyrë Pingun nga rruga, por për hidhërimin e Pingut e humbet atë. Ata vazhdojnë të peshkojnë dhe Babai kafshohet. Pingu bashkohet në luftë dhe ata përfundimisht kapin një peshk të vogël! Pingu është i argëtuar, Babai jo. Pingu kafshon dhe babai vjen ta marrë përsëri kontrollin, por Pingu nuk e lejon. Peshku që zë Pingu është i madh dhe babai e pretendon si të tijin, duke e lënë Pingun me peshkun e vogël që babai e kishte kapur me ndihmën e Pingut. Para se të nisen për në shtëpi, ata konsultojnë hartën; babai sugjeron një rrugë, Pingu thotë se është e kundërta, por babai e di më mirë! Pingu i thotë babait disa herë se nuk po shkojnë në rrugën e duhur, por injorohet. Pas njëfarë kohe, ata ende nuk kanë mbërritur në shtëpi dhe pastaj Pingu njeh harkun e akullit ku kishin peshkuar më parë. Më në fund ata shkojnë në rrugën e Pingut dhe përfundimisht arrijnë në shtëpi në errësirë. Nëna dhe Pinga dalin për t'i përshëndetur. Babai merr peshkun e madh për t'ua treguar, duke e lënë Pingun me peshkun e vogël, por pastaj mendon për këtë dhe ia jep peshkun e madh Pingut në mënyrë që ai të marrë meritën për kapjen e tij.