Babai po pastron sajën me motor dhe i kërkon Pingut të shkojë t'i gjejë një leckë të pastër nga hambari. Pingu shkon ta shikojë, por nuk po ka shumë sukses, por pastaj has një çantë të vjetër shpine. Brenda çantës ai gjen një foto të babait dhe gjyshit me veshje alpinizmi, përpara një grumbulli gurësh. Pingu e nxjerr çantën, ia tregon foton babait dhe e pyet nëse mund të ngjitet në mal. Babai fillimisht thotë jo, por më pas kujton se si ndihej për këtë dhe pranon, për kënaqësinë e Pingut. Ata marrin pajisjet, Pingu mban litarin, dhe nëna i përshëndet me dorë ndërsa nisen. Sapo arrijnë rrëzë malit, fundi i litarit ngec midis dy shkëmbinjve. Pingu përpiqet ta lëvizë litarin në mënyra të ndryshme për ta shkëputur, por nuk lëviz. Pastaj e tërheq litarin sa më fort që mundet. Litari më në fund lirohet dhe Pingu përfundon duke rrëshqitur me të pasme deri në rrëzë të malit. Babai dhe Pingu lidhen me litar dhe fillojnë të ngjiten, me babanë në krye. Babai po e gjen veten të vështirë dhe fillon të lodhet shumë. Pastaj ai e kupton se arsyeja pse është kaq i lodhur është se Pingu e ka lënë veten të tërhiqet nga babi dhe nuk po bën asnjë përpjekje vetë. Babai i thotë Pingut të ngjitet vetë. Ata arrijnë te një urë akulli mbi një çarje dhe Pingu nuk do të kalojë. Babai kalon dhe, pasi kapërcen ngurrimin e tij, edhe Pingu kalon. Babai e përqafon Pingun dhe i tregon se sa më afër majës janë. Kur arrijnë në majë, Pingu është i kënaqur dhe mund të shohë igloun e tyre në distancë. Babai pastaj bën një foto të tij dhe Pingut që është e ngjashme me atë që Pingu gjeti të babait dhe gjyshit.