Pingu ka një bllok letre dhe shkon te hambari për të parë përreth. Në një enë të vjetër prej druri ai gjen një kuti me ngjyra, furça etj., të cilat janë pikërisht ato që po kërkon. Ai i ngarkon ato në sajën e tij, gjen një kavaletë dhe një kapelë artisti në një fuçi të vjetër, e ngarkon kavaletën në sajë, e vendos kapelen në kokë dhe niset. Pas pak kohe ai has në një formacion interesant akulli, por, pasi e shqyrton me kujdes nga perspektiva e një artisti, vendos se nuk është tamam siç duhet dhe vazhdon rrugën e tij. Ai gjen një bllok akulli që ia vlen, vendos kavaletën e tij, mat gjendjen dhe fillon të pikturojë. Ai e ka përfunduar një pikturë kur Robi shfaqet nga pas akullit, nxjerr një bllok të përshtatshëm dhe merr një pozë! Pingu pikturon Robin, dhe sapo ka mbaruar kur Robi fillon të luajë dhe të mos e mbajë pozën. Robi pastaj merr një pozë të re dhe Pingu fillon nga e para, por nuk kalon shumë kohë para se Robi të fillojë të luajë përsëri, gjë që e acaron Pingun. Robi pozon përsëri. Pingu pikturon një Robby të "trishtuar", por ndërsa admiron pikturën e tij të tretë të Robby-t, një pikë bojë e kuqe bie në letër, gjë që e bën fytyrën në pikturë të lëvizë dhe të ndryshojë nga "e trishtuar" në "e habitur", për habinë e Pingut; Robby ka hequr dorë nga pozimi dhe ka gjetur tubat e bojës! Pingu më pas bën një sherr me Robby-n, i cili përfundon me të dy që qeshin dhe shumë bojë mbi akull. Pingu më pas mbledh plaçkat dhe largohen së bashku. Ajo që ata nuk e kuptojnë është se rrëmuja e bojës së lënë mbi akull është një vepër arti në vetvete!