Komandanti i Mongul Mingghan, Uriyan Edei, propozon që ata të përdorin topat e tyre të dorës shintenrai (震天雷 "bubullimë që tund qiellin") kundër mbrojtësve për të zvogëluar viktimat midis njerëzve të tij. Nga larg, Teruhi dhe Harari përpiqen ta qëllojnë me harqet e tyre, por dështojnë. Grupi i Jinzaburō dhe Abirō përgatitet të tërhiqet, por papritmas ushtarët kinezë, në ushtrinë mongole, e qëllojnë Abirō me një shintenrai, duke e vrarë atë. Ndërkohë, trupat Goryeo nga Sasu fillojnë të afrohen nga perëndimi. Jinzaburō shpreson që dy ushtritë e ndryshme do të ngatërrohen kur të takohen në dritën që po venitet. Kur Goryeo dhe Mongolët takohen, ata fillojnë të luftojnë për sendet me vlerë të lëna pas nga banorët e ishullit që po ikin, duke u lejuar mbrojtësve të ikin në veri. Atë natë, Teruhi dhe Jinzaburō afrohen nga një plak që është me Toibarai. Jinzaburō e ndjek atë gjatë gjithë natës dhe në agim e gjen veten në majën e malit Shiratake dhe prezantohet me Tokihito, i njohur si Perandori Antoku.