Jacquese shpjegon se nuk e ka takuar të atin deri në klasën e dytë ose të tretë dhe aktualisht janë të larguar. Nëna e tij luajti një rol të rëndësishëm në jetën e tij dhe Jacquese e admiron shumë; dhe përpiqet ta bëjë atë krenare për të. Në darkë me Jaime-n, Jacquese shpërthen sepse i ka grumbulluar shumë zemërim nga mosnjohja e të atit dhe nga pamundësia për të mësuar prej tij. Ai ndien sikur ka humbur shumë duke mos pasur një baba në jetën e tij. Kur nëna e Jacquese mbërrin për vizitë, shokët e dhomës menjëherë e duan zonjën e re dhe moderne. Jacquese dhe nëna e tij flasin për të atin. Jacquese vëren se ai nuk ka pasur kurrë mundësi t'i tregojë të atit se çfarë ndien vërtet për të. Nëna e Jacquese i rekomandon atij të hapet me të atin dhe të fillojë ta lërë mënjanë zemërimin e tij. "Falja nuk është për personin që po fal; falja është për ty," i thotë ajo me mençuri të birit.