Amane shpjegon arsyen pse e la shtëpinë në shkollën e mesme dhe filloi të jetonte vetëm. Mahiru e kupton hidhërimin e tij dhe e përqafon. "Të paktën më lejo të të llastos pak." Të nesërmen, shokët e klasës së Mahirut e pyesin për djalin me të cilin ishte parë duke ecur. Mahiru pranon me indiferencë se ishte një takim, duke e habitur Amane-n. Mahiru më pas rrëfen, "nuk ka askënd më të dashur për mua në jetë se ai."