Episodi i pestë tregon se si, pas vitit 1916 dhe ferrit të Somme dhe Verdun, fuqitë perandorake dyfishuan përpjekjet e tyre për të shtypur armiqtë e tyre. Në Gjermani, komandanti i ri i përgjithshëm, Paul von Hindenburg, dhe zëvendësi i tij, Erich Ludendorff, kërkuan që industria gjermane të dyfishonte prodhimin e predhave, në 11 milionë në muaj, dhe të trefishonte prodhimin e mitralozëve, artilerisë dhe avionëve. Për të përmbushur këto objektiva të reja, Gjermania kishte nevojë për tre milionë punëtorë më shumë. Ata që ishin shumë të rinj ose shumë të vjetër për të luftuar duhej të punonin në fabrikat e municioneve. Më shumë se një milion të burgosur lufte do të viheshin në punë, qindra mijëra banorë të Belgjikës, Francës dhe Rusisë së pushtuar do të bëheshin punëtorë të detyruar. Gjashtëdhjetë e pesë mijë prej këtyre burrave do të përdoreshin për të ndërtuar një linjë të re masive fortifikimesh përgjatë Frontit Perëndimor, Vija Hindenburg. Vija Hindenburg u ndërtua në fshehtësi pothuajse të plotë. Aleatët u habitën.