Masaki po i kalon ditët e tij në një mënyrë të qetë dhe të shkëputur, duke shkuar në shkollë, duke ndjekur mësime, pastaj duke u kthyer në shtëpi. Që nga ajo ditë, ai nuk ka hipur mbi valë as edhe një herë. Por pavarësisht se sa shumë dëshiron ta urrejë surfingun, dëshiron ta urrejë atë, dëshiron ta lërë atë... ai nuk mund ta heqë qafe dashurinë që ka për të. Një natë, nën një hënë të plotë, Masaki vajton vetëm në bregun e Oarai. Tanaka afrohet në heshtje. Drita e hënës. Zhurma e valëve. Dhe pastaj, Masaki...