Nicholas Parsons, një adhurues i përjetshëm i Edward Lear, rishikon librin që i dha botës, Bufi dhe Maçoku, për të eksploruar vijën e hollë midis gëzimit dhe melankolisë në shkrimet e Lear dhe për të zbuluar se si depresioni epileptik, bronkial dhe astmatik krijoi një lloj të ri poezie që bashkoi lojën e shkëlqyer të fjalëve me vepra arti mahnitëse.