Në shekullin e 20-të, adoleshenti u shfaq si një specie më vete. Por si? A ishte premtimi i seksit? Fuqia e muzikës pop? Apo tërheqja e një motori japonez me dy kohë 50cc? James May është në një udhëtim për ta zbuluar. E para është moda. Shekulli i 20-të prezantoi pëlhura të reja fantastike në ngjyra të reja fantastike falë materialeve sintetike si najloni. James përpiqet të krijojë disa për veten e tij me një farë suksesi. Pranë zemrës së James, sigurisht, ishte transporti adoleshent, duke ofruar çlirim nga prindërit dhe shtëpia. Kur ishte adoleshent, ai gjithmonë ëndërronte të kishte një motoçikletë shumë të veçantë, Yamaha FS1E. Fizzy. "Problemi ishte sigurisht, se nëna ime do të preferonte që unë të luaja me diçka si një gjilpërë e përdorur hipodermike. FS1E - një motoçikletë që mund ta ngisnit në moshën 16 vjeç - ishte thjesht një simbol i vdekjes. Ishte si guri i varrit të djalit tuaj i vendosur para jush. Ishte 'Nuk Lejohej'." Më në fund ai kontrollon origjinën e kitarës elektrike - ai simbol i fuqishëm i muzikës rock adoleshente. Kush mund ta shpjegojë më mirë fuqinë e saj sesa adoleshentët më të mëdhenj në qytet, Francis Rossi dhe Rick Parfitt të Status Quo. Siç shpjegon Rick: "Është thjesht magjia e lidhjes me një amplifikator. Vendos një vibrato dhe mund të tingëllosh mirë edhe nëse nuk je. Volumi është si shpejtësia - blen një makinë të shpejtë sepse do të jesh më i shpejtë, blen një amplifikator të madh sepse do të jesh më i zhurmshëm…".