Në vitin 1308, një vajzë 12-vjeçare, Isabella e Francës, u bë mbretëreshë e Anglisë kur u martua me mbretin anglez. Një shekull më vonë, një vajzë tjetër e re franceze, Margaret e Anzhusë, ndoqi gjurmët e saj. Të dyja këto gra u shtynë në një Angli të dhunshme dhe jofunksionale dhe të dyja ndiheshin të shtyra të merrnin vetë kontrollin e mbretërisë. Isabella do të akuzohej për vrasje dhe Margaret për ambicie shkatërruese - ishte Margaret ajo që Shekspiri e quajti Ujkja. Por, siç zbulon historiania Helen Castor, vetëpohimi i tyre që do të dukej i natyrshëm tek një burrë u konsiderua i panatyrshëm, madje monstruoz tek një grua.