Në vitin 1908, Azili Pennhurst në Pensilvaninë lindore u ndërtua për të strehuar dhe kujdesur për pacientët epileptikë, me aftësi të kufizuara dhe "me mendje të dobët", por pas disa vitesh Pennhurst u bë i mbipopulluar në mënyrë të rrezikshme, falë pjesërisht lëvizjes kontraverse të Eugjenikës që përfshiu vendin. Ndërsa pacientët vërshuan, stafi u mbingarkua. Rezultati ishte abuzim i përhapur, neglizhencë dhe kushte të tmerrshme. Pas pothuajse 80 vjetësh në funksionim, Pennhurst u mbyll më në fund, falë përpjekjeve heroike të një gazetari vendas dhe disa ish-pacientëve të guximshëm. Megjithatë, shpirtrat e pacientëve dhe punonjësve abuzivë enden ende në korridoret e azilit sot, duke u dërguar mesazhe drithëruese vizitorëve dhe duke u kujtuar atyre mësimet tragjike të nxjerra gjatë një prej kohërave më të errëta në historinë amerikane.