Në të fundit të serisë, arkeologu dhe historiani Richard Miles shqyrton ngritjen dhe rënien e Perandorisë Romake. Në kulmin e fuqisë së saj, Perandoria Romake i zgjeroi përfitimet e qytetërimit të saj në 60 milionë qytetarë dhe nënshtetas në një territor që shtrihej nga Muri i Hadrianit deri në brigjet e Eufratit. Edhe nën sundimin e perandorëve të çmendur, të këqij dhe të rrezikshëm, sistemi perandorak rezultoi të ishte i fortë, i mbështetur nga mbështetja e familjeve të elitës në cepat e largëta të perandorisë, besnikëria e të cilave sigurohej nga një sistem aspiratash kulturore, mundësish ekonomike dhe shtrëngimi ushtarak. Por përfitimet materiale të 'rendit të mirë' të sjellë nga sundimi romak u dhanë qytetarëve dhe nënshtetasve të saj sigurinë për të bërë pyetje të thella rreth kuptimit të jetës, pyetje që sistemi pragmatik dhe politeist i besimit romak nuk ishte i pajisur mirë për t'iu përgjigjur. Krishterimi u rrit për të mbushur boshllëkun shpirtëror në zemër të qytetërimit romak, duke pretenduar përfundimisht një Perandor, Kostandinin, si çmimin e tij më të madh. Qyteti i Njeriut do të eklipsohej nga Qyteti i Zotit.