Në planetët alienë, ato bien nga qielli si hekur i nxehtë. Në hënat e largëta, madje edhe në qindra gradë nën zero, ato shpërndahen në liqene të pastra metani. Ato mund të mbulojnë planetë të tërë në oqeane të thella kilometrash me hidrogjen metalik të elektrizuar. Ose të shpërthejnë në botë aliene përmes gejzerëve kilometra të lartë. Ato përzihen në brendësi të yjeve të vdekur dhe madje edhe të planetit tonë. Ato janë kaq të rralla në univers, saqë pothuajse nuk ekzistojnë, por këto janë lëngjet magjike të Universit tonë të Lëngshëm.