Filmi pa fjalë i Leo Hurwitz paraqet bregdetin e vitit 1960 të qytetit të Nju Jorkut si një poemë vizuale për njerëzit që jetojnë dhe punojnë pranë ujit. Krijuar me fotografin Charles Pratt, ajo tërheq vëmendjen ndaj punës dhe jetës së përditshme në vende që zakonisht anashkalohen, duke reflektuar interesin e vazhdueshëm të Hurwitz për të zbuluar atë që të tjerët nuk e vënë re.