Gjatë mesit të viteve 1950, autoritetet kanadeze zhvendosën familjet inuite në Veriun e Largët me premtime mashtruese për një të ardhme më të mirë dhe më pas i lanë kryesisht pa mbështetje. Në këtë peizazh të ngrirë dhe të pamëshirshëm, Martha Flaherty dhe të afërmit e saj përjetuan një nga kapitujt më të errët dhe më pak të njohur në historinë kanadeze.